นิทรรศการฟรีกำลังจัด

Nothing is Forever <ไม่มีสิ่งใดจีรังยั่งยืน>

Name: Nothing is Forever
Start: 2026-08-19
End: 2026-09-22
Location: Moomin Land Jeju

ฟรี · Seogwipo-si Moomin Land Jeju

ช่วงเวลา: 19 ส.ค. ~ 22 ก.ย.
สถานที่: Moomin Land Jeju
ภูมิภาค: Jeju-do Seogwipo-si
ค่าใช้จ่าย: ฟรี
ติดต่อ: 02-725-2930

เว็บไซต์ทางการ เส้นทาง

เกี่ยวกับกิจกรรม

Nothing is Forever ไม่มีสิ่งใดจีรังยั่งยืน Lee Dong-ki เป็นศิลปินป๊อปอาร์ตรุ่นแรกและผู้บุกเบิกป๊อปอาร์ตของเกาหลี ผู้ซึ่งนำภาพวัฒนธรรมป๊อปมาถ่ายทอดด้วยภาษาศิลปะอย่างแข็งขันที่สุดในศิลปะร่วมสมัยของเกาหลี เปิดตัวในปี 1993 เป็นคาแรกเตอร์ที่เกิดจากการรวมกันของ มิกกี้ เม้าส์ ของดิสนีย์ สหรัฐอเมริกา และ เจ้าหนูปรมาณู (Astro Boy) จากแอนิเมชันญี่ปุ่น ซึ่งเป็นไอคอนใหม่ของศิลปะร่วมสมัยที่ก้าวข้ามขอบเขตระหว่างวัฒนธรรมและยุคสมัยที่แตกต่างกัน ต้นฉบับและการหยิบยืมมาใช้ คาแรกเตอร์ทั้งสองที่เคยเติมเต็มความทรงจำวัยเด็กของศิลปิน ได้เกิดใหม่เป็นตัวตนใหม่เพียงหนึ่งเดียว และหลังจากนั้นก็ได้รับการดัดแปลงในรูปแบบต่างๆ เช่น สวมชุดนักเรียน บินบนท้องฟ้า ยืนในทุ่งดอกไม้ หรือรับรูปร่างของพระพุทธเจ้า เพื่อวิวัฒนาการอย่างไม่หยุดยั้งในบริบทใหม่ ไปจนถึง งานของเขาซ้อนทับและวางเคียงข้างภาพจากแหล่งที่มาที่แตกต่างกัน เช่น การ์ตูน แอนิเมชัน โฆษณา ภาพยนตร์ และภาพเขียนนามธรรม บนหน้าจอโดยไม่มีลำดับขั้นพิเศษ สิ่งเหล่านั้นทำขึ้นในลักษณะผสมผสาน (Bricolage) ซึ่งภาพที่หลุดออกจากบริบทเดิมจะสร้างความสัมพันธ์ใหม่ และแทนที่จะนำเสนอความจริงเดียวหรือความหมายเดียว กลับแสดงถึงความเป็นจริงที่ซับซ้อนของสังคมร่วมสมัยในเชิงสายตา เรามองและเข้าใจโลกผ่านภาพที่ถูกสร้างและบริโภคอย่างไม่หยุดยั้ง แต่เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป สัญลักษณ์ก็มีความหมายที่แตกต่างออกไป และเรื่องราวที่คุ้นเคยก็ถูกอ่านอีกครั้งในบริบทใหม่ ในยุคปัจจุบันที่ภาพและข้อมูลนับไม่ถ้วนถูกสร้างขึ้นและถูกกำจัดในเวลาจริง ไม่มี 'สิ่งใดจีรังยั่งยืน' เป็นนิทรรศการที่มองเข้าไปในโลกแห่งผลงานของ Lee Dong-ki ใหม่ ผู้ซึ่งทำนายเงื่อนไขของยุคสมัยร่วมกันนี้ได้เร็วกว่าใคร ”ไม่มีสิ่งใดจีรังยั่งยืน” ดังนั้นทุกสิ่งจึงสามารถเริ่มต้นใหม่ได้ ภาพเขียนของ Lee Dong-ki บอกเล่าเกี่ยวกับความเป็นไปได้ของการสร้างสรรค์ ไม่ใช่การสูญหายในโลกที่เปลี่ยนแปลงอย่างไม่สิ้นสุด ในทางกลับกัน เนื่องจากทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงไป ความสัมพันธ์ใหม่จึงเป็นไปได้ และการตีความใหม่จึงเกิดขึ้น และท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงนั้นเอง ศิลปะได้สร้างปัจจุบันใหม่อยู่เสมอ